Het Eendje

 

Zondag 24 februari 2014

Mijn dag begon bij het wakker worden met heldere inzichten en antwoorden. De volgende aanreiking kwam door bij het openen van fb … en zie: witte zwanen … vertegenwoordigt Innerlijke schoonheid en Pure Kracht, de uitnodiging om met deze ziele-aspecten naar voren te treden daar het nu de tijd is. Veel geleerd, uitgewerkt en doostaan .. de tijd is gekomen alle verworven kennis, wijsheid en ervaringen te delen met hen die er voor openstaan en bereid te groeien naar Hoger Bewustzijn.Bij het zien van deze foto’s werd ik herinnerd aan mijn persoonlijke boodschap ‘het eendje’ die mij was voorgelegd tijdens een oefensessie als examenonderdeel tijdens de communicatietraining in België ….Het begon zo:

Het was een prachtige zonnige warme dag. De oude Tovenaar dacht: ‘wat een heerlijke dag voor een wandeling door het park. Eenmaal in het park komt de oude Tovenaar een bankje tegen en neemt daarop plaats en geniet intens van de zachte zonnestralen op zijn gezicht en valt even later in een diepe slaap ….

Het eendje loopt en loopt zoekend naar haar familie. Ze komt onderweg verschillende groepen dieren tegen. Telkens als ze een groep tegenkomt denkt ze dat het haar familie is maar al gauw wordt ze ruwweg verjaagd soms met bruut geweld. Met grote schrik, verdriet en teleurstelling rent ze weg ver uit de buurt van de groepen.

Uitgeput en moedeloos komt ze struiken tegen. Ze gaat schuilen tussen de struiken, hier is ze voorlopig veilig als ze zich maar stil houdt. Maar… dan hoort ze geluiden…hee..wat is dat, hoor ik iets? Ze houdt zich muisstil want de schrik en angst is ze nog niet te boven, het geluid wordt sterker en duidelijker, haar nieuwsgierigheid nodigt haar uit om heel voorzichtig tussen de struiken uit te komen. Dan ziet ze een meer, het water zo helder, de ruimte verlicht zo kalm en vredig …

Heel voorzichtig kruipt ze onder de struiken vandaan en wandelt naar de waterkant. Als ze aan de waterkant staat ziet ze op grote afstand een witte zwaan. De witte zwaan ziet het kleine eendje en komt dichter in de richting van het eendje. Ze kijken elkaar aan, de zwaan vraagt met een zachte stem aan het kleine eendje: ‘wat doe jij daar?’ …uhmm wat bangig en onzeker, zegt het eendje: ‘ik ben op zoek naar mijn familie maar waar ik kom word ik telkens weggejaagd, afgesnauwd, ze doen heel naar en lelijk tegen mij en ik hoor nergens bij, zegt ze verdrietig’.
De zwaan komt iets dichter bij kijkt het eendje aan en zegt: ‘kijk eens op het water’ … het eendje kijkt op het water kijkt weer op en zegt: ‘ik zie niks’ … liefdevol zegt de zwaan opnieuw: ‘kijk nog eens op het water, kijk goed …’, het eendje kijkt opnieuw maar nu aandachtiger.. plots ziet ze het en kijkt op naar de zwaan, kijkt weer op het water en weer op naar de zwaan… ‘herkenning’ …

Dan zegt de zwaan: ‘kom, stap in het water, kom, je kunt het, wees niet bang, toe maar …’, maar het eendje durft het niet. De zwaan komt nog wat dichterbij naar het eendje toe en moedigt in liefdevolle woorden het eendje nog eens aan om in het water te stappen. Dan voelt het eendje van binnen een beweging opkomen en stapt met vertrouwen doch wat voorzichtig het water in … en begint naar de zwaan te zwemmen, intussen opent de zwaan haar vleugels wijd open. Als het kleine eendje dicht bij de zwaan is zegt ze: ‘welkom thuis’…..

 

Thanks to ♥Hz Dennis Lo for sharing the Swan postings this morning.